Macau

De GeKsTe reis OOIT

Macau

De toren van Macau op 1 van de eilanden van Macau

Het historisch centrum van Macau - Largo do Senado

De ruine van de Sao Paulo kerk in het stadscentrum

Binnen in The Venetian -grootste casino ter wereld

Het verhaal achter Macau is eigenlijk best grappig. Het begon allemaal met een schipper die samen met z'n bemanning over de Zuid-Chinese Zee zeilde. Ze kwamen in een hevige storm terecht en iedereen begon de hoop op te geven. Totdat een Chinese godin opstond, die nog in de laatste minuut voor vertrek had besloten om met de boot mee te gaan.

Deze godin, A-Ma, commandeerde de storm om te bedaren en wonder boven wonder gebeurde dat. Na dit alles kwamen ze uiteindelijk veilig aan bij een klein eiland voor de zuidkust van China. A-Ma zette als eerste voet aan wal, liep naar een dichtbijgelegen berg en verdween omgeven door een lichtbundel de hemel in.

Het eiland is dan ook niets voor niets naar haar vernoemd, A-Ma-Gao (inham van A-Ma). In de 16de eeuw kamen de portugezen ook bij A-Ma-Gao terecht en ze vestigden zich op het eiland. Om het makkelijker te maken veranderden ze de naam in Macau en tot nog toe is Portugees naast Chinees een officiele taal op het eiland.

Een tropisch eiland...

Wat wel erg interresant is aan Macau is dat veel op het eiland is gebouwt door de Portugezen. Toen ik op 20 juli samen met m'n vriendin op het eiland aankwam voelde het dan ook een beetje dat ik terug was in Europa. We waren min of meer naar het eiland gekomen om de verjaardag van m'n vriendin te vieren. En dat hebben we dus gedaan in dit tropische vakantieparadijs met een Portugees tintje.

Al vroeg in de morgen stonden we op en het beloofde een mooie dag te worden. We zijn in anderhalf uur naar het Chian Kai-Shek vliegveld gereden en daar kregen we de tickets van onze reisorganisatie. Al snel konden we het vliegtuig instappen en nog geen 2 uur later stonden we op het eiland. Daar werden we met een busje naar ons 3-sterren hotel gereden.

Het viel me eigenlijk al direct op dat alles naast Chinees in het Portugees geschreven was. Het is dan ook zo dat Portugees in Macau nog steeds een offieciele taal is al kan maar 5 % van de bevolking het spreken. De meest gesproken taal is eigenlijk Kantonees Chinees en dat was zelfs voor m'n vriendin nog even moeilijk te verstaan. Aangezien haar moedertaal Mandarijn Chinees is en dat is een heel andere taal.

Wat ook wel grappig is dat er op het hele eiland maar 450.000 mensen wonen en toch is Macau het dichtstbevolkte land ter wereld. Het is een typisch vakantieparadijs was bestaat uit duizenden hoge flatgebouwen gecombineerd met Portugeze bouwwerken en vele Casino's. Er wordt heel goed gezorgt voor de toeristen en dat is dan ook waar het op het eiland alleen maar om draait.

We waren inmiddels aangekomen bij ons 3-sterren hotel en na lang wachten waren we ingecheckt in onze kamer op zeven hoog. Na even kort uitrusten en het bekijken van alle informatie over Macau wisten we wat we konden en wouden doen. Ook moesten we ons geld even wisselen want in Macau hebben ze een eigen munt. Namelijk de Pataca en deze wordt naast de Hong Kong-dollar op het hele eiland gebruikt.

We zijn met een busje naar de binnenstad gegaan en al snel zaten we in een typisch Portugees restaurant. Van reizen krijg je altijd weer trek en dat kon op deze manier goed gestilt worden. Daarna zijn we al lopend door de prachtige Portugeze straten gelopen samen met duizenden andere touristen. Uiteindelijk kwamen we aan bij een ruine waarbij alleen de voorgevel nog zichtbaar staande is gebleven.

Jaren geleden stond er een kerk maar door een brand in de keuken is de kerk verwoest en is alleen de voorgevel overeind gebleven. Met daarvoor een hoge en lange stenen trap waar elke dag duizenden toeristen op af komen. Dat dat te hebben gezien besloten we terug te lopen naar het midden van de stad en daarna terug te gaan naar ons hotel.

Vanaf daar wouden we met een andere bus verder gaan naar een ander monument. We wouden namelijk naar een 20 meter hoog monument van een vroegere zangeres die later de Godin van barmhartigheid werd genoemt. We vonden een busje die ons naar de godin beloofde te brengen, maar ondanks dat het heel dichtbij ons hotel moest zijn, zijn we er nooit aangekomen.

Wel hebben we tijdens het ritje het hele eiland bekeken en waren we inmiddels een uur verder. We gaven de hoop op en zijn het busje uitgestapt, om vervolgens lopend naar een restaurant te gaan, om wat te eten. Echt genieten was het niet, maar je kan niet altijd alles hebben. Daarna zijn we naar het grootste Casino van het hele eiland te gaan, maar ook dat viel tegen.

Groot was het wel, maar het was er veel te druk en alle speeltafels stonden te dicht opelkaar. Na 5 minuten hadden we er beide wel genoeg van gekregen en zijn we terug gegaan naar het hotel. De nacht doorgebracht op zeven hoog en al snel begon de volgende dag aan te breken. Eigenlijk een beetje te snel voor ons en we waren dan ook te laat voor ons 3-sterren ontbijt.

Wel was het tijd geworden voor lunch en dat hebben we in de binnenstad genuttigt en daarna zijn we op een busje gestapt. We wouden naar een plaats wat misschien maar 5 minuten rijden was, maar weer bracht het busje ons precies op de verkeerde plaats. Met een tweede busje reden we weer door de Portugeze straten en opeens roept m'n vriendin: Zag je dat?

Ik zeg nee, wat bedoel je? Wel daar, dat was Wybo's reisbureau! Waar? Wel net een stukje terug aan de linkerkant van de straat. Nee, zeg ik, dat zag ik niet. Zullen we dan maar uitstappen om terug te lopen en een foto te maken. Ja tuurlijk zeg m'n vriendin. We zijn uitgestapt en terug gelopen, inderdaad daar was het, een reiswinkeltje met in het Chinees de tekst: Wybo REIZEN. Dat verzin je toch niet, of wel?

We moesten daarna nog even wachen maar uiteindelijk zijn we in het juiste busje beland die ons naar onze bestemming bracht. Een 338 meter hoge uitzichttoren met een draaiende koepel van waaruit je over het hele eiland kunt kijken. Binnen zijn we met de lift in 45 seconden naar de 58ste verdieping gegaan en we stonden 223 meter boven de grond.

Pijltje

...lees boven verder >>>

...hogerop bekeken.

Heel langzaam draaiden we rond en vanaf deze hoogte hadden we inderdaad een prachtig uitzicht over duizenden flatgebouwen gecombineerd met tempels en Portugeze bouwwerken en huizen. Macau telt in totaal 3 eilanden en ze staan alle drie net zo vol met flatgebouwen. Dan te bedenken dat er maar 450000 mensen op het eiland wonen en de rest 85 % toeristen dus overal vandaan komen.

Het is dan ook onvoorstelbaar druk op het eiland met overal auto's, busjes en scooters en zelfs de luchtvervuiling valt in de stad te bezichtigen. Na een uurtje kijken in de uitzichttoren en een aankomende regenbui zijn we met een busje maar weer eens terug gegaan naar ons hotel. Vanaf daar vonden we lopend een geweldig Portugees restaurant waar we naar binnen zijn gelopen.

Ze schotelden ons een, zoals zij het noemden, Portugeze maaltijd voor en dat smaakte overheerlijk. Na de maaltijd en een toetje liepen we over staat en ons oog viel op een klein visrestaurantje. M'n vriendin kon het niet laten om ook daar naar binnen te gaan en dus weer eten. Voor mij hoefde het niet, maar dit werd wel de eerste keer dat ik een krab(soep) heb gegeten.

Dat smaakte goed, alleen was het jammer dat ik al zo vol zat. M'n vriendin dacht daar anders over en die heeft haar buikje vol gegeten. Om samen uit te buiken zijn we naar een Casino gegaan wat ingericht was in een typische Egyptische stijl, compleet met van die grote beelden. Wel jammer dat ze het zo mooi maken, want je mag er helemaal geen foto's van maken.

Dit Casino zag er van binnen dan ook stukken beter uit dan het grootste Casino op het eiland en hier konden we ons wel vermaken. Alleen toen we nog even mee wouden spelen werd het lastig. Macau heeft namelijk z'n eigen muntsoort, de Pataca, maar dit kan je in het Casino niet gebruiken. Beetje raar want je kon alleen Casino munten krijgen als je met de Hong Kong dollar betaalde, dus dat werd alweer geld wisselen.

De nacht kwam en de nacht ging en het was alweer onze laatste dag in Macau. We stonden toch wat eerder op om te genieten van een 3-sterren ontbijt. Dit bestond uit een supergroot buffet waarbij je vanalles kon kiezen en je zolang door kon eten als je vol kon houden. Dat zat wel goed en toen we alweer vol zaten zijn we het hotel uitgecheckt.

We zijn toen weer op zoek gegaan daar het monument van de godin van de barmhartigheid en het bleek maar iets meer dan 5 minuten lopen te zijn van ons hotel. Daar hadden we de dus op de eerste dag het hele eiland voor rondgereden. Dat neemt niet weg dat het van brons gemaakte monument brons er schitterend uitzag en dat het buiten steeds warmer werd.

Het was dan ook beter om wat verkoeling te zoeken en nog een beetje rond te lopen. Macau had eigenlijk meer te bieden dan dat we konden bekijken en 3 dagen bleek dus ook niet lang genoeg. Wel hebben we lopende nog het 1 en ander bekeken, zo ook een park in het midden van de weg. Daarachter staat een vuurtoren in het midden van Macau, die zich op het hoogste punt van het eiland bevindt.

Een stukje verderop was ons hotel waar we in een tourbusje zijn gestapt die ons naar een ander deel van Macau bracht, waar zich ook het vliegveld bevindt. Daar zijn we uitgestapt en heel toevallig liepen we langs een massageshop. Waar we eerder ook al naartoe wouden om even heerlijk te relaxen. Maar nu was het dan zover en ik heb een uur lang genoten van een voetmassage en m'n vriendin zelfs 2 uren.

Daarna zijn we naar een bhoeda gelopen die wel vier verschillende hoofden heeft. Dit is een handigheid voor de mensen die de Boedha willen aanbidden want het beeld heeft dan ook 4 verschillende functies als afgod. Vanaf daar zijn we naar een restaurant gelopen waar we voor de laatste keer in Macau uit eten gingen. Deze keer aten we in Thaise stijl compleet met olifanten aan de muur.

Na het eten zijn we met een taxi zijn we naar het vliegveld gebracht en een uurtje later zaten we al in het vliegtuig. Na een kort vluchtje van anderhalf uur kwamen we aan op het vliegtuig van Taipei en alles was weer veel te snel voorbij gegaan. In de parkeergarage gingen we op zoek naar de auto en daarmee zijn we in nog eens anderhalf uur terug naar Miaoli gereden.

Daar hebben we een aantal dagen later op 25 juli, de verjaardag van m'n vriendin nog eens gevierd. Ondanks dat een verjaardag in Taiwan normaalgesproken niet gevierd word, heb ik m'n vriendin wel goed weten te verrassen. Op diezelfde dag was ik ook al precies een half jaar in Taiwan en nog geen 2 weken later zal een vliegtuig me via Singapore weer terugbrengen naar Sydney.

Ga verder...