Make your own free website on Tripod.com

De GeKsTe reis OOIT


free hit counter

Wereld
Wereld
 
Ilha Formosa

 

Met de tijdmachine bijna 500 jaar terug in de tijd
Jan Huygen van Linschoten - Ontdekker van Formosa
Het schip Fusta met Portugees pavilion- Jan Huygen
Kaart het Eyland Formosa & Eylanden van Piscadores

Om wat meer te weten te komen over Taiwan, ben ik in een tijdmachine gestapt. Hiermee ben ik bijna 500 jaar terug in de tijd gegaan en belandde ik op een oud Portugees schip. Het schip vaart langs een eiland en het is de Nederlandse ontdekkingsreiziger Jan Huygen van Linschoten die het als eerste ziet en eens goed bekijkt.

Ilha Formosa hoor ik hem roepen en dat betekent in het Portugees "het prachtige eiland". Dat is dan ook de naam die Jan Huygen aan het ontdekte eiland geeft, zonder dat hij ook maar een voet aan wal heeft gezet. Na de tijdreis kom ik vervolgens weer terecht op het Taiwan van vandaag.

Het eiland is inmiddels het op 1 na dichtstbevolkte land ter wereld geworden, met 617 inwoners per vierkante kilometer. Ook kun je er zo af en toe, de meest aparte dingen tegen komen die elke keer weer, toch wel heel erg uniek van aard zijn.

EEN HELE BELEVENIS

Het meest verbazingswekkende wat me is overkomen, is wel dat we bijna van de weg werden gedrukt. Ik reed namelijk samen met m'n vriendin in de auto en naast ons kwam zomaar een auto die eerst nog stil stond, de weg op rijden. Zonder te kijken wel te verstaan en hij drukte ons zo naar de linker baan van de weg. Remmen was al te laat en we botsten dan ook tegen een auto aan, die links naast ons reed.

Wonder boven wonder waren we alleen maar met de spiegels van de auto's tegen elkaar gereden en hadden we helemaal geen schade. Maar het had heel anders af kunnen lopen. Dat was voor mij het moment om een stuk voorzicher te rijden en altijd goed op te letten. Want als jij niet degene bent die stomme fouten maakt op de weg, dan doet een ander het wel. Volgens veel Taiwaners die ik gesproken heb is rijden op de Taiwanse wegen in 1 woord Verschrikkelijk!

In de maanden dat ik hier ben heb ik vele ongelukken gezien die allemaal op de weg zijn gebeurt. Toch ben ik gewoon door blijven rijden omdat ik dagelijks m'n vriendin van en naar haar werk moest brengen. Het is elke keer nog goed gegaan al zie ik mensen altijd wel hele domme dingen doen. Vooral het rechts inhalen op de meest onmogelijke plaatsen blijft voor mij het toppunt van gevaar.

Het is altijd heel druk op straat - Taipei

Op het laatst was het dan ook zover dat ik wel weg wou gaan, maar dat was onmogelijk. Want in Taiwan is het namelijk normaal dat als je zelf onslag neemt je het laatst verdiende loon niet meer krijgt uitbetaald. Ik ben dus gewoon verder gegaan met werken totdat op het laatst een gesprekje met me werd gevoerd. Ze kwamen me vertellen dat ze m'n werk niet meer goed vonden.

Een erg kleine tempel hoog in de bergen van Taiwan

De aardbevingen

Een paar weken later werden we wakker geschud door een aardbeving. Het hele huis stond 30 seconden te trillen, maar de sterkte van de aardbeving viel op zich wel mee, met 6,3 op de schaal van richter. Schade was er dan ook in heel Taiwan niet, omdat het centrum van de aardbeving zich bevond onder de zee. De sterkte van de aardbeving was op de plaats waar ik me bevond dan ook maar 1 tot 2 op de schaal van richter.

Ook de mooiste gebouwen moeten er soms aan geloven

 

Een feestje om mijn verjaardag mee te vieren want op donderdag 12 juni werd ik 23 jaar. Alleen in Taiwan hebben ze een andere jaartelling en daardoor heb ik hier alvast m'n 24ste verjaardag gevierd. Al een dag van te voren werd ik verrast door vrienden, op het werk van m'n vriendin. Ik kreeg een verjaardagstaart kado en daar hebben we met z'n allen heerlijk van gesmuld.

 

't Stadje Ilan ligt dicht bij de zee - Oost Taiwan

 

We kregen van het hotel een fiets waarmee we de stad door konden rijden. Het was een soort damesfiets waarbij voor en achter trappers zaten. En op het pakjesdrager van de fiets was een extra zadel bevestigd en ook zat daar een extra stuur. M'n vriendin die achterop zat kon dus meefietsen alleen was het hele gebeuren nog wel even wennen. Aangezien m'n vriendin eigenlijk nooit op een fiets stapt en ik zelf had ook al 8 maanden niet meer gefietst.

Verjaardag     

Het prachtige uitzicht in het park, midden in Ilan

 

Ik had inmiddels wel even genoeg gekregen van elke dag kleverige rijst en ik wou deze keer wel eens wat anders. In het restaurant koos ik voor een heerlijk pastagerecht en daarnaast een fles Corona. Hierdoor werd de Italiaanse smaak een beetje gemixt met Mexicaans en dat was toch wel heel apart. Ook zijn we daarna nog naar een bar geweest waar ik kon genieten van een paar flesjes Heineken.

Na een nachtje slapen in het luxe hotel konden we genieten van een uitgebreid ontbijt. Om daarna nog even een bad te nemen, te relaxen in de hotelkamer en uiteindelijk toch uit te checken. En omdat het die dag eigenlijk nog steeds m'n verjaardag was, zijn we weer uit eten gegaan. Deze keer in een wel heel speciaal restaurant want we konden op een soort BBQ-plaat in onze tafel, ons eigen eten koken.

Turtle Island - helemaal in het noorden van Taiwan

Een hot spring  

Na 10 bekertjes vloeibaar ijs om te hebben getoverd tot echt ijs was onze honger wel gestilt en zijn we even later op de trein gestapt naar een andere plaats. Daar zijn we naar een zogenaamde "hot spring" geweest waar we ons eigen prive zwembad konden afhuren. We hadden dan ook voor een uur lang een kamer met daarin een heet bad waar we heerlijk konden relaxen.

De hot spring - een kamer voor 2 met een groot bad

 

Maar daardoor kregen we alleen wel weer honger en zijn we weer op zoek gegaan naar een restaurant. Weer kwamen we aan bij plek waar we ons eigen eten konden koken en deze keer bestond dat uit vlees, vis en groente wat we in water moesten koken voordat we het konden eten. Zulke restaurants kom je in Taiwan echt overal tegen in ik ben het eigenlijk nog nooit in een ander land tegengekomen.

 

Met de trein terug naar huis - door mooi landschap

Verhuizen  

Klagen bij de huisbaas bleek niet echt te helpen en uiteindelijk zijn wij het huis uitgezet, omdat we er een stokje voor wouden zetten. We wisten namelijk dat de buurvrouw 's nachts aan het werk was en dat ze overdag wou gaan slapen. Wij hadden nog wel een oude mobiel liggen, die we de hele dag over lieten gaan, waardoor de buurvrouw helemaal gek zou worden.

 

De wegen in Taiwan - soms wel wat ingewikkeld

Terug in ons huis - in Miaoli shen, Da Si township

Ilha Formosa - Het prachtige eiland

ZIE OOK

       Reisverslagen:

 
 Aan het werk  

Ondertussen was ik nog aan het werk als engelse leraar, maar het beviel me al een aantal weken niet meer. Ik moest 4 dagen in de week werken en elke dag mocht ik nog maar 2 keer een half uurtje lesgeven. In totaal dus 4 hele uren in de week, en toch verwachte de school dat ik minstens 12 uren aan het werk was op de school. Daar had ik echter weinig behoefte aan, want ik kon alles wat ik moest doen aan werk makkelijk in totaal 6 uren doen.

Engelse les geven aan jonge studentjes in Taiwan

Mijn uitspraak van de engelse woorden was volgens hun verkeerd en ik kwam niet lang genoeg op het werk. Ik heb ze nog uit proberen te leggen dat sommige engelse woorden in het Amerikaans heel anders klinken dan in het Britse engels. En ook dat ik geen uur nodig had voor elk half uurtje dat ik les gaf. Maar dat was voor hun niet zo belangrijk, want ze hielden vol dat ik fout zat.

Op de dag van dat gesprek kreeg ik 's avonds een telefoontje en ze vertelden me dat ik volgens hun baas niet meer hoefde te komen. Voor mij was dat ook meer een opluchting en ik hoefde er ook niet om te treuren. Wel ben ik daarna wel weer op zoek gegaan naar een nieuwe baan, al was dat nogal lastig omdat ik niet meer voor een lange tijd in Taiwan kon blijven.

 

Een aardbeving kan veel schade aanrichten

Ook tijdens een sollicitatiegesprek wat ik de volgende dag had schudde heel Taiwan door elkaar. Een naschok van de eerste aardbeving, met deze keer een sterkte van 6,5 op de schaal van richter, maar ondanks dat was er gelukkig weer geen schade. Er was voor mij bij beide aardbevingen dan ook geen reden van paniek en ik vond het eerder grappig om mee te maken. De dagen erna bleef het heel rustig wat betreft naschokken en het was tijd geworden voor een feestje.

Verrassing van m'n vriendin - 24 kaarsjes en taart

Op m'n verjaardag zelf had m'n vriendin een verrassing voor me. We zijn op de trein gestapt en we zijn samen naar het oosten van Taiwan gereisd. Het was nog een lang ritje van drie en een half uur, maar we reden daarbij wel door een prachtig berggebied. Als verrassing voor m'n verjaardag had m'n vriendin een hotel geregeld in de stad Ilan.

Ilan - hartje stad - van boven af bekeken

 

De fiets was vrij lastig in evenwicht te houden en het moet daardoor een grappig gezicht zijn geweest om ons te zien fietsen. Maar uiteindelijk kwamen we wel aan in een park waar we even uit konden rusten en genieten van een prachtig uitzicht. Hoge bergen met daaromheen wolken en het park gevuld met heuvels en een groot meer. Later zijn we terug gefiets naar het hotel en na even uit te rusten zijn we naar een Italiaans restaurant gegaan.

Veel verlichte kraampjes op de nachtmarkt in Ilan

Een luxe hotelkamer in het hotel in Ilan

 

We konden zoveel eten als we wouden, maar op het laatst zaten we toch een beetje vol. De BBQ-plaar werd voor ons schoongemaak en het was tijd geworden voor ons toetje. We kregen een aantal bekertjes met vloeibaar ijs en door dat op de BBQ-plaat te gieten en goed te roeren werd het steeds harder. Na 5 minuten roeren was het BBQ-ijs geworden en konden we er heerlijk en ijskoud van smullen.

Zelfgemaakt ijs op de bbq-plaat in onze etenstafel

 

Daarmee was er alleen wel een eind gekomen aan m'n verjaardag en met de trein zijn we 's avonds weer terug gegaan naar huis. De volgende dag begon het normale leven weer en bracht ik m'n vriendin weer naar haar werk. Alleen ook het werk van m'n vriendin werd er steeds minder leuk op aangezien de baas steeds weer tot een besluit kwam om haar minder geld te gaan uitbetalen.

 

Hot pot eten in een dorpje dicht bij Ilan

Als je dan weet dat een baas in Taiwan alles kan doen wat hij wil, dan sta je als werknemer machteloos. Weggaan is dan ook niet altijd de beste oplossing aangezien je dan je laatste maandloon niet krijgt uitbetaald. Maar op het laatst hadden we beide wel genoeg van het dagelijkse leven, want ook in de flat waar we woonden hadden we elke nacht last van onze buurvrouw die uren lang een mobiel in haar kamer liet overgaan.

We moeten maar verhuizen - dit is ook niet alles

 

Dat plan is helemaal gelukt, maar dat de buurvrouw bevriend was met de huisbaas, daar hadden we even niet bij stilgestaan. Daardoor kregen we dan ook een telefoontje met de mededeling dat het beter was om de volgende dag het huis te verlaten. Hals over de kop hebben we dan ook alle spullen in de auto gegooit en zijn we weer terugverhuisd naar het huis waar we eerst woonden.

Dat is dus het huis van de familie van m'n vriendin en daar hebben we ook veel meer ruimte, het wordt er dus niet slechter op. Ook het werk van m'n vriendin hebben we daardoor vaarwel gezegt en dat is niet eens echt een zonde. Als je bedenkt dat m'n vriendin 12 uren per dag en 6 dagen in de week moest werken voor heel weinig geld. Het is dan ook wel even goed zo en nu hebben we ook weer wat meer tijd om rond te kunnen reizen in Taiwan.

Een stapje verder
Een stapje terug

25-03-2003: Lancering website   2003-2008 De GeKsTe reis OOIT  Laatste update: 18-05-2008